*~:+:|| [S)aRE-CR๐w] from the [MAR] ||:+:~*

เธอสนามจันทร์...ฉันท่าพระ

เธอ...อยู่ในเครื่องแบบ หอบหนังสือถือปากกา
นั่งมุ่งมั่นคิ้วขมวดอยู่กับตำราในห้องเรียน
นี่เธอ ! ลองเงยน่าขึ้นจากตำราสิ แล้วมองไปที่นอกหน้าต่าง เห็นมั๊ย นกตัวเล็กๆ กำลังร้องเสียงหวาน กระโดดโลดเต้นอยู่บนกิ่งไม้

ออกจากห้องเรียนมา เธอกลับหอพัก ดูโทรทัศน์ ดูเกมโชว์ ดูละคร แล้วเธอเข้านอนหลับไป

เธอ...มองฉันเป็นปิศาจ น่ากลัว เลวร้าย ป่าเถื่อน หยาบคาย ไร้ระเบียบ เห็นฉันเป็นกุ๊ย อันธพาล อะไรทำให้เธอคิดอย่างนั้น?

อะไรทำให้เธอคิดว่า ฉันไร้สาระ เป็นเด็กไม่รู้จักโต เอาแต่นั่งเล่นสนุก ผลาญเวลาอย่างไร้จุดหมาย??

ฉัน...ดูหน้าตาท่าทางไม่น่าใว้ใจ รุ่มร่าม คุกคาม ก้าวร้าว โดยรูปลักษณ์ก็แปลกประหลาด เหมือนคนบ้า คนวิกลจริต หัวแข็งหัวดื้อและเป็นขบถ

ฉัน...ไร้กฏเกณฑ์ นอกลู่นอกทาง เป็นไอ้จอมวายร้ายปั่นป่วนความสุข

ฉัน...เรียนศิลปะ ฉันศึกษาความงาม เขียนทั้งรูป สร้างบ้าน ประดับแต่ง หรือขุดคุ้ย แต่ศิลปะก็แค่ทางผ่านเป็นเพียงสื่อกลางให้ฉันได้เรียนรู้ตัวเอง เรียนรู้ต้นกำเนิดของตัวฉัน... เรียนรู้ชีวิตและโลก

เธอ...ใช้หัวสมอง
ฉัน...ใช้จิตใจ
เธอ...ขบคิด พิจารณา
ฉัน...รู้สึกสัมผัส
แต่...คนเราใช้สมองโดยไม่ใช้หัวใจได้หรือ ?
และคนเราใช้แต่หัวใจโดยไม่ใช้สมองได้หรือ ?

เหตุใดเธอกับฉันจึงไม่แลกเปลี่ยนกันล่ะ

แทนที่การชูความขัดแย้งต่างๆ เรามาแลกเปลี่ยนกันมาสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสมองและใจดีไหม?

ฉันเคารพนับถือในความรู้ของเธอ เรามาแลกกันไหม

ฉันมีจินตนาการสวยงามไร้การครอบงำตั้งเยอะแยะ
คงเพราะ ฉันมีเจตจำนงเสรีเป็นของตน ฉันจึงต้องกลาย เป็นขบถในสายตาเธอ กฏเกณฑ์ในสังคม ค่านิยมแห่ง ยุคสมัยไม่สามารถครอบงำฉันได้ ฉันมีเสรีอย่างที่ซาร์ตกล่าว เธอรู้ไหม ฉันรักที่นี่มาก ไม่ใช่จำเพาะวังท่าพระ หรือสนามจันทร์ แต่เป็นศิลปากรเพราะมันสอนให้ฉันได้พบว่า การเรียนรู้ต้องมีเสรี ในรั้วรอบสีเขียวนี้ ฉันใช้มันเพื่อแสวงหา

เธอร้องเพลง SANTA LUCIA ได้ไหม ฉันร้องกลิ่นจันทร์ได้นะ ฉันชอบ

โดย ศุภัชฒระ

..............................................................

ไปเจอบทความนี้มา ... แอบเข้าตัวเองนิดหน่อย 
สนามจันทร์กับท่าพระ ... ไกลกันชะมัดเลยว่ะ

แต่อย่างน้อยๆเราก็ Crossingover กันจนแทบไม่เหลือความแตกต่างแล้วล่ะนะ 555+
อยู่ปิโตรเคมี เรียนแทนกรุ(ที่อยู่สายวิทย์กะเมิงมา 3 ปี  แต่ยังดุลสมการเคมีไม่ค่อยจะเป็นเลย)ด้วยละกัน

คิดถึง  รู้ไว้ด้วย!  
(ขออภัยว่ากรุพยายามหวานแล้ว  ได้เท่านี้ ... )

..............................................................

เพลง : คำถาม

ศิลปิน : ท๊อฟฟี่ (Lucks Music)



คำถามที่ใครต่างคนหาความหมาย
ที่แท้ของคำว่าความรัก
และฉันก็เป็นหนึ่งคนนั้นอยากถาม
และคอยจะได้เจอกับคนรัก

และในวันนี้เมื่อฉันนั้นได้พบเธอ
ก็รู้สึกว่ารักแต่ให้ความหมายไม่ได้
ก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าจะนิยามอย่างไร

(ก็ความรัก) มันเป็นข้อความลึกๆของใจ
จะถามว่าหน้าตาเป็นแบบไหน
ฉันคิดว่าคงหน้าตาเหมือนเธอ

ก็ความรัก เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยิ้มได้
ช่วยฉันให้มีความสุขไม่ว่าอยู่ไหน
เธอรู้ไหม ทุกครั้งที่ใกล้เธอเป็นแบบนี้

และในวันนี้เมื่อฉันนั้นได้พบเธอ
ก็รู้สึกว่ารักแต่ให้ความหมายไม่ได้
ก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าจะนิยามอย่างไร

(ก็ความรัก) มันเป็นข้อความลึกๆของใจ
จะถามว่าหน้าตาเป็นแบบไหน
ฉันคิดว่าคงหน้าตาเหมือนเธอ

ก็ความรัก เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยิ้มได้
ช่วยฉันให้มีความสุขไม่ว่าอยู่ไหน
เธอรู้ไหม ทุกครั้งที่ใกล้เธอเป็นแบบนี้

(ก็ความรัก) มันเป็นข้อความลึกๆของใจ
จะถามว่าหน้าตาเป็นแบบไหน
ฉันคิดว่าคงหน้าตาเหมือนเธอ

ก็ความรัก เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยิ้มได้
ช่วยฉันให้มีความสุขไม่ว่าอยู่ไหน
เธอรู้ไหม ทุกครั้งที่ใกล้เธอเป็นแบบนี้