เด็กน้อย ... กลัวฝน
posted on 13 Jun 2009 14:46 by crescentsweet in Life, Poem
เงียบสงัด
กึกก้อง
นิ่งสงบ
โปรยปราย
สลายไปในเงาที่แตกกระจายของแอ่งน้ำขัง
เด็กน้อย เจ้าจักวิ่งไปที่ใดหรือ
ร่มคันเล็กผุพังเป็นที่พึ่งให้เจ้าไม่ได้
ไร้ค่าเช่นเดียวกับอาภรณ์บอบบางเจ้าสวมใส่
ไร้ความหวังเช่นตัวเจ้าที่ไม่อาจสัมผัสความจริงใดๆ
ราวรอยด่างบนแผ่นผนังที่จะลบเลือนไปตามกาลเวลา
เด็กน้อย เจ้าจักวิ่งไปที่ใดหรือ
ในเมื่อหยาดฝนยังพร่างพรูอยู่ในมือของเจ้าเอง
......
งอกเงย
เติบโต
เบ่งบาน
งดงาม
เด็กน้อย ... นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทุกชีวิตปรารถนาหรอกหรือ
เจ้าประคองร่มวิ่งข้ามผ่านทุ่งหญ้าที่ระบัดใบเขียว
หวาดหวั่นว่าหยาดฝนจะชะล้างร่มเปราะบางของเจ้าให้หักไป
เกราะกำบังซึ่งขวางกั้นระหว่างตัวเจ้ากับโลกกว้าง
ไม่อาจยินดีกับสิ่งที่หล่อเลี้ยงวัฏจักรให้เติบโต
เด็กน้อย ... เจ้าปรารถนาสิ่งใดกัน
เมื่ออีกวสันต์กางกั้นอยู่ในตาของเจ้าเอง
......
งมงาย
ปรารถนา
ไขว่คว้า
หลอกลวง
เด็กน้อย ... เจ้ามาถึง ณ ที่ใดกัน
มหานครที่ผู้คนบัดพลีกระทั่งกายเพียงเพื่ออยู่ใต้เงาร่มอันเก่าคร่ำ
ยิ้มฉาบยินดีกับปฏิกูลบนร่างกายเหล่านั้นด้วยไม่เคยสัมผัสกับหยาดฝนใดๆ
ผิดที่ ผิดทาง ผิดเวลา
ร่มยังคงกางเมื่อฟ้าใส
ไร้ความจริง ไร้สาระ ไร้ราคา
กางกั้นปกป้องความโป้ปดที่ข้างใต้
เด็กน้อย เจ้าจักวิ่งต่อไป ณ ที่ใด
ในเมื่อภาพลวงตายังหลอกหลอนอยู่ในใจของเจ้าเอง
-----------------------------------------------------------------------------------
ภาพ : Danbooru
Tags: poem, ฝน, ไร้สาระ26 Comments
ในเมื่อภาพลวงตายังคงหลอกหลอนอยู่ในใจของเจ้าเอง"
ชอบจังเลยครับ...โดนจริงๆ
#1 By araignee on 2009-06-13 15:14