*~:+:|| [S)aRE-CR๐w] from the [MAR] ||:+:~*

"พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว"

คำพูดนี้ใครหลายคนอาจจะเคยได้ยินกันบ่อย  แต่ไม่รู้ว่าเป็นคำพูดของใคร  ใครเป็นคนพูด
แต่สำหรับเด็กศิลปากรทุกคน  โดยเฉพาะเด็ก จิตรกรรม  มัณฑนศิลป์  สถาปัตย์
ไม่เคยลืมคนที่พูดคำนี้  และยังคงพูดกันอยู่ทุกวันเหมือนคนที่พูดยังมีชีวิตอยู่ ..

"อาจารย์ ศิลป์ พีระศรี"
 

อาจารย์ศิลป์  พีระศรี หรือชื่อเดิม Corrado Feroci เป็นชาวอิตาลีที่เป็นริเริ่มก่อตั้งหลักสูตรจิตรกรรมและประติมากรรมขึ้น  ใช้ชื่อว่า" โรงเรียนประณีตศิลปกรรม "
ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็น "โรงเรียนศิลปากรแผนกช่าง" และ "มหาวิทยาลัยศิลปากร" ตามลำดับ
โดยมีคณะจิตรกรรมที่อาจารย์ศิลป์ได้วางหลักสูตรไว้เป็นคณะแรก   

นอกจากนี้ท่านยังฝากผลงานศิลปะเป็นอนุสาวรีย์ที่สำคัญของไทยมากมาย  อย่างพระราชานุสาวรีย์พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระเจ้าตากสิน  หรือพระพุทธรูปปางลีลาที่พุทธมลฑล
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ  หรืออนุสาวรีย์ประชาธิปไตยที่ราชดำเนินนั่นก็ใช่ ...   


ท่านยังเป็นที่จดจำของบรรดาผู้เกี่ยวข้องในมหาวิทยาลัยศิลปากรยุคเริ่มแรกทุกคน  ทุกสิ่งที่ท่านทำเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ยังคงตกทอดอยู่ในทุกอณูความเป็นศิลปากรถึงตอนนี้

ประโยคที่ท่านพูด Ars Longa Vista Brevis
กลายมาเป็นคำขวัญของมหาวิทยาลัย "ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น"

เพลงที่ท่านชอบร้องในเวลาทำงาน Santa Lucia
กลายมาเป็นเพลงประจำมหาวิทยาลัย  เป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่มีเพลงประจำเป็นภาษาอิตาเลียน

สีที่อาจารย์ศิลป์พีระศรีชอบคือสีเขียวเวอริเดียน
ก็กลายมาเป็นสีระจำมหาวิทยาลัย

  

วันที่ 15 กันยายนของทุกปี  คือวันศิลป์พีระศรี  งานใหญ่ของมหาวิทยาลัยศิลปากรฝั่งท่าพระ
ด้วยความที่เป็นวันใกล้วันสอบรับตรงของคณะศิลป์ในศิลปากรด้วยเช่นกัน  ทำให้ช่วงนี้จะเห็นเด็กมัธยมแวะเวียนไปที่อนุสาวรีย์อาจารย์ศิลป์เยอะเป็นพิเศษ


อยากจะบอกน้องๆที่เอาพวงมาลัยเอาดอกไม้ไปไหว้บนบานกันปะหลกๆ  นอกจากจะเจอสายตามองแปลกๆจากพี่ๆจิตรกรรม เดค ฐาปัตที่ตึกเรียงกันอยู่รอบอนุสาวรีย์ตรงนั้นแล้ว  
อาจารย์ศิลป์ที่เป็นคนอิตาลีท่านคงไม่เข้าใจหรอกว่าน้องไปไหว้เขาทำไม ?
( ขำๆนะ ... แต่เขาก็ไม่ไปบนกันจริงๆ ถ้าไหว้ก็พอได้ ) 


ก่อนจะสอบเข้าเราติวกับรุ่นพี่ในสวนแก้ว  วันสุดท้ายพี่ติวพูดประมาณว่า
" ถ้าอยากจะติดจริงๆ  ฝึกเยอะๆ ทำงานเยอะๆ  ถ้าเราทำงานจนงานเรากองสูงขึ้นไปให้อาจารย์ศิลป์ที่อยู่ข้างบนเห็นเมื่อไหร่  อาจารย์คงเห็นความพยายามของเราเอง "
ถ้าอยากจะเข้ามาเป็นลูกอาจารย์ศิลป์  มันยิ่งกว่าการรักในศิลปะหรือการคิดดีแล้วว่าอยากเข้า   


.. จำได้ไหมคำพูดของอาจารย์ที่พูดกับนักศึกษาที่ว่า "ถ้านายรักฉัน  นายทำงาน" ..


.....


"ถ้าฉันตาย...นายรักฉัน...คิดถึงฉัน...นายไม่ต้องทำอะไร...นายทำงาน"