เจ้าหุ่นไล่กา...

posted on 07 Jun 2011 14:07 by crescentsweet in Poem
 
Field Of Love Nature

เจ้าหุ่นไล่กา

     คนเขาเก็บเจ้ามาจากกองฟางแห้ง   
 
     ปั้นแต่งใส่รูปนามใส่ความรู้สึกเกลียดกลัวร้อนหนาว
       
     ประืัทับตราของมนุษย์ลงบนกองฟางไร้ชีวิตเหล่านั้น 

  

เจ้าหุ่นไล่กา 

      เจ้ามองผ่านหูตาที่มนุษย์เขาวาดให้
 
      ถูกสวมใส่ด้วยเสื้อผ้าเก่าคร่ำที่ดูสูงค่า

      ก่อนสวมหมวกแห่งอัตตาลงในใจเจ้า

 
 

เจ้าหุ่นไล่กา

     เ้จ้ายืนในทุ่งกว้างกลางแดดร้อน 
          แต่แสงอาทิตย์ไม่ผ่อนปรนให้เจ้าเช่นเดียวกับเหล่าต้นข้าวในนา

     เจ้าหวาดระแวงต่อฝูงนกกา 
          ที่เคยได้อาศัยนำพาเลือดเนื้อของเจ้าให้แพร่ไป 

     เจ้าเกรงกลัวสายฝนและฟืนไฟ 
          ที่อาจทำลายเปลือกฟางไร้ชีวิตของเจ้าให้กลายเป็นธุลี

     และเจ้าเศร้าโศกต่อความไม่จีรัง
           เพราะร่างแห่งอัตตาของเจ้ามีแต่จะผุพังเน่าสลายไปตามกาล


 
     เจ้าหุ่นฟางที่ถูกถ่วงไว้ด้วยอัตตาที่หนักอึ้ง 

     หากเจ้าเป็นเพียงต้นข้าวที่ลู่ลมไป 

     เจ้าจะไม่หวั่นเกรงต่อแดดฝนและฝูงนกเหล่านั้น 
 
     แม้กาลเวลาก็มิอาจพรากคุณค่าของเจ้าลง  



เจ้าหุ่นไล่กา... 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ฮ้า เพราะจัง เหมือนใจโดนล้างเลยครับ(เวอร์ละๆ)
Hot! Hot! Hot! Hot!

#9 By junechan on 2011-06-08 21:09

แล้วเมื่อเวลาผ่าน
มันก็สลายไปตามกาลที่ไม่หวนกลับ
Hot! Hot! Hot!

#8 By pumpim on 2011-06-08 14:30

ชอบมากค่ะ เป็นบทความที่ใช้ภาษาได้ดีจริงๆHot! Hot!

#7 By บาบิโลน on 2011-06-08 00:37

คมจังค่ะbig smile

#6 By Everine on 2011-06-08 00:26

รู้สึกไปเองึเปล่านะ ในช่วงเเรงๆ ว่ามันมีอะไรที่มากกว่าหุ่นไล่กา เอะ หรือหนูคิดไปเอง

แแต่ชอบจังเลยค่ะ

cry Hot! Hot! Hot!

#5 By Ailiaine ' on 2011-06-07 23:26

อ่านแล้วนึกภาพตามได้เลย ที่เขียนนิแต่งเล่นๆ

หรือมีอะไรอยู่ในใจหรือเปล่าเนี่ยพี่หวาน

#4 By So_mu on 2011-06-07 21:51

มีความหมายอะไรแอบแฝงหรือเปล่าหนอ

#3 By ศรี on 2011-06-07 21:24

Hot! Hot!
เห็นบรรยากาศท้องนาเลยนะเนี่ย

#2 By Clepsydra:: on 2011-06-07 16:35

เขียนได้ดีค่ะ
บรรยายซะจนเห็นภาพ ท้องนา ฟ้าใส และหุ่นไล่กาที่แข็งขันcry

#1 By katak on 2011-06-07 15:38